Cultuur/Kunst

Miss Matilda bezoekt: Het Rijksmuseum

Het Rijksmuseum? Dat is toch een of ander museum in Amsterdam? Ik weet niet of iemand daar ooit van heeft gehoord? Als cultuurliefhebber zul je ook de meest obscure musea moeten bezoeken, dus Miss Matilda kocht een NS dagkaartje van de Hema en vertrok naar Amsterdam. 

“Deze kant op?”

“Zijn we hier al geweest?”

“Waar zijn we nu?”

“Dit hebben we toch al gezien?”

– Diepgaande gesprekken in het Rijksmuseum.

Kinderklasjes (die uitleg krijgen over een schilderij terwijl ze over #selfies praten) ontwijken, terechtkomen in een horde toeristen, tegen mensen aanlopen omdat je naar een schilderij kijkt en vergeet te kijken waar je heengaat, stiekem meeluisteren met een groepje oude dames die een rondleiding krijgen, een groepje meiden streng toespreken omdat ze in het smalle trappenhuis stilstaan EN MAAR NIET OPZIJ WILLEN STAPPEN (waardoor je je meteen oud voelt), het hoort allemaal bij een bezoekje aan Het Rijksmuseum. Misschien was het het aankomende paasweekend, maar misschien is het er altijd ZO ENORM DRUK.

Overal mensen en geen idee waar je heen moet lopen. Hoe een museum is ingericht en hoe de bezoeker er doorheen zou moeten lopen is een onderwerp waar al veel over gezegd is. Het Rijksmuseum is ingedeeld op jaartal, wat heel logisch klinkt, maar in de praktijk heb je geen idee waar je naartoe loopt. Als je de ene ruimt inloopt vraag je je af of je dan nog terugkomt bij die andere ruimte? Maar misschien was die andere ruimte ook wel niet zo interessant?

Het probleem is eigenlijk gewoon dat het Rijksmuseum te groot is. ZO GROOT. Drie uren lang door een doolhof aan ruimtes lopen en je bent nog maar op de helft. Dan heb je het ook eigenlijk wel weer gezien, alsof je ogen op zijn? (Hallo meneer de lenzenmaker? Ik ging laatst naar een museum en ik kon de informatiebordjes niet goed lezen, help.) Ook jammer zijn de lampen die op sommige schilderijen zijn gericht waardoor je niets meer ziet van het schilderij omdat je alleen de lichtreflectie ziet (maar misschien heb ik gewoon hele slechte ogen).

Aan de positieve kant heb ik toch ook wel weer veel geleerd over de Nederlandse geschiedenis. Over oorlogen, over het koningshuis, over dingen die ik misschien ooit geleerd heb, maar inmiddels ben vergeten. Het heeft ook wel wat om een hele dag door een museum te lopen en naar mooie dingen te kijken en misschien na te denken over wat het allemaal betekent. Hier geven de informatiebordjes in ieder geval aanleiding voor. Al zijn sommige aanzetjes veel te letterlijk. Vertel me niet dat ik de weg in het schilderij moet volgen om daar een rijke man te zien die in een draagstoel zit. Dat wil ik graag zelf ontdekken.

Misschien is het beter om van te voren te bedenken wat je wilt zien, zodat je vast een route kunt uitstippelen. Veel toeristen zijn te vinden bij De Nachtwacht en de eregalerij op de bovenste verdieping, maar zijn deze werken echt het leukst om te zien als je in het Rijksmuseum bent?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s