Cultuur/schrijven

NaNoWriMo | Kort verhaal: Chai Latte

Chai Latte.

De kat krijste luid toen Nora ging zitten. Stomme kat. Hij weet toch dat ie niet op stoelen moet liggen? Nora doet haar jas uit en gaat zitten. Ze wrijft in haar handen om het warm te krijgen. In de reflectie van het raam ziet ze wat het weer met haar haar heeft gedaan. ‘Maak je niet druk, je haar zit prima’. Jonas, de barman, was stilletjes komen aanlopen. ‘Pff vergeet het’ zucht Nora. ‘Hou trouwens die kat van je eens in de gaten.’ Jonas haalt z’n schouders op. ‘Een kat doet wat ie wil. Wat mag het wezen zuurpruim?’. Nora trekt haar wenkbrauw op: ‘Moet je dat nou nog vragen flapdrol?’. Jonas kijk haar aan met een grijns: ‘Een chai latte met extra kaneel voor u mevrouw’. ‘In je dromen schat’ en ze steekt een middelvinger op terwijl Jonas lachend wegloopt. Nora haat chai latte. Het is maar een fancy woord voor thee met melk.

Terwijl ze wacht op haar groene thee – haar vaste bestelling – pakt ze haar notebook uit haar tas. De redacteur was tevreden. Ze moet de tekst nog een keer herzien en dan mag ze het opsturen naar het tijdschrift. Terwijl haar computer pruttelend en ratelend opstart, zakt Nora weg in haar stoel. Ze krijgt het eindelijk warm. Come away with me neuriet ze mee met haar Britse naamgenoot, die zachtjes klinkt uit de jukebox in de hoek. Ze wordt weer gek van blijdschap als ze terugdenkt aan het gesprek met de redacteur. Ze kan nog haast niet geloven dat iemand iets in haar verhaal ziet. Dagen, nee weken heeft ze hier gezeten in het koffiehuis. Ze werd zowat een onderdeel van het interieur. Het waren dagen van frustratie – als die rooie kater weer eens op haar toetsen ging liggen, of als haar vaste plek bezet was. Maar aan inspiratie heeft ze hier geen gebrek. De karikaturen die hier over de vloer komen waren voedsel voor haar dialogen.

Ze ontwaakt uit haar droomtoestand als Jonas de thee voor haar neerzet. Of ze het merkt dat Jonas een oogje op haar heeft? Ja natuurlijk. De hartjes in haar cappuchino-schuim en de schunnige liedjes die hij opzette als zij de enige klant was, waren moeilijk te negeren. Maar kom op, het is Jonas. Hij is niét, ze herhaalt, niét haar type.

De laptop komt eindelijk tot leven. Kom maar op met die laatste wijzigingen. Nora typt als een idioot. Ze voelt zich high, alsof ze een ander soort groene thee op heeft. Alles valt ineens op zijn plek. Die zin moet ze herschrijven, dat woord moet weg, daar moet een woord bij. Ze puzzelt en schaaft tot. Tot. Ze stopt met typen en kijkt op. De muziek verandert. De kat is zeker weer tegen de jukebox aangelopen. Nora’s voet begint te tikken en ze kan het niet helpen. Dit is haar lievelingsliedje. Het ritme en de gitaarriffs tillen haar uit haar stoel en ze begint te swingen. De kat danst angstig om haar heen, bang dat ze weer op zijn staart zal trappen. Spring, summer, winter, dread, I don’t want to get olde-e-er zingen Jonas en Nora tegelijk. Nora wist niet dat Jonas dit ook kent. Jonas schuifelt naar haar toe, maar ziet de kat te laat en pats! hij en zijn dienblad met drie espresso’s liggen op de grond. ‘Aaah’ gilt Nora. Haar shirt ziet bruin en haar gezicht schreeuwt pijn.

kater1

‘Kom doe dat shirt uit, je moet het koelen’. Jonas helpt Nora naar zijn appartement boven zijn café. ‘Het valt wel mee’ zegt Nora met samengeknepen tanden. ‘Rustig maar, ik zal je niet aanvallen. De badkamer is daar, ik wacht beneden op je’. Jonas loopt naar zijn kledingkast. ‘Hier neem dit shirt, dit zal je wel passen’. Terwijl Jonas naar beneden loopt trekt Nora haar shirt uit. Haar buik ziet er rood uit. Ze dept de plek met een natte handdoek. Ze kijkt om zich heen, dit is voor het eerst dat ze in zijn huis is. Het is een gezellig bende. Er staan lege bierflesjes op tafel, platenhoezen liggen op de grond en in de hoek staan instrumenten. Ze wist niet dat Jonas muzikant is. Ze loopt voorzichtig rond tussen de spullen. Ze voelt zich hier thuis. Ze pakt een kladblokje op en bladert er doorheen. Gedichten, of songteksten, gemengd met recepten. Na een paar pagina’s stopt ze met bladeren. Ze voelt haar hart verzakken. Bovenaan de pagina staat in zijn handschrift ‘Chai Latte’. Het lijkt wel een gedicht, gaat dit over haar? Ze hoort de deur, schrikt zich rot en laat het schriftje vallen. ‘Ik deed niks ik raapte alleen iets op! Oh…’ Het was de kat. Phieuw, gauw weg hier, denkt Nora. Ze loopt gauw terug naar de badkamer, dept haar buik droog en trekt het geruite bloesje van Jonas aan.

Wanneer ze het café weer inloopt ziet ze Jonas aan de bar staan, lachend met een vriend. De jukebox draait nu John Mayer. Langzaam loopt ze naar hem toe. Jonas ziet haar in zijn ooghoek. ‘Ha zuurpruimpje, ben je weer opgeknapt? Weet je wat, je krijgt een drankje van me, van het huis. Wat wil je?’ Nora’s mondhoeken kruipen voorzichtig omhoog. ‘Doe maar een chai latte’.

 

Tekst: Dorien Pool
Illustratie: Tim Artz

Advertenties

One thought on “NaNoWriMo | Kort verhaal: Chai Latte

  1. Pingback: NaNoWriMo: En toen leefden ze nog lang en gelukkig | Miss Matilda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s